Küçük bi hayat muhasebesi yapıyorum bu gece,
Sadece kaybettiklerim ve sahip olduklarıma dair menü hazırladım kendime,
Biraz gidenlerden,
biraz bitenlerden,
çok azda olsa sevenlerden.
Bir adam neyi yanlış yapabilir ki bu kadar,
Hangi sebep,hangi neden, hangi mazeret haklı cıkarabilir ki yaşanılanları,
Hangi cümleye, hangi kelimeye sığdıra bilirim içimdeki çaresizliği hiç bir fikrim yok,
Geçmişe bakıyorum çoğu zaman,
Geçiremediğim pişmanlıklarımı eşeleyip duruyorum,
Çoçukluğum geliyor gözlerimin önüne,
O zamana dair tebessümlerim,
bir dakka sonrasını düşünmediğim mutluluklarım,
yalınayak koştuğum sokaklar
ve haylaylazlıklar bir sürüsünden,
Geçen yıllara rağmen gülümsetiyor hala beni o zaman ki umarsızlığım,
Sonra babam geliyor aklıma,
Duraksıyorum,
Nefes almam zorlaşıyor birden,
Yutkunamadığımı farkediyorum o anda,
İçimin acıdığını hissediyorum,gözlerimin yandığını,
Ne çok eksilmişim, tükenmişim ağır ağır,erimişim günden güne
Vazgeçmişim herşeyden,
Çok uğraşıyorum aslında yeni bir sayfa açabilmek için,
mutlu olamasam da mutlu etmeye çalışıyorum gücümün yettiği kadar,
Bana özel beklentilerim olmuyor hiç,
Sadece hayata tutunmamda etken iki nedeni kaybetme korkusu dışında,
hiç bir duyguyu önemsemiyorum,
önemseyemiyorum,
Ve en son Ölüm geliyor aklıma,
sol omzumda bir ağırlık,
ürperiyorum bir anda,
içim titriyor,üşüyorum bir yandan,
Hiç hazır değilim aslında,
Ne suyum var yanımda götürebileceğim,
Ne de yanmaya cesaretim....
R