Düşe kalka yaşıyorum hayatı
Yenilgilerim zaferlerimden daha çok
Dualarım umutlarımdan beslendi de
Henüz kabul görmedi demek ki.
Size göre basit ve küçüktü dileklerim belki de.
Sizler koca koca niyetlerinizi adım adım aştınız da
Ben yalnızlığı sevdim
Yandıkça mum gibi eriyip giden hedefler içinde.
Ben de çocuktum eskiden.
Her çocuğun aksine hiç büyümek istemeyen.
Belki büyümedim hala daha
Ama çocuk da kalamadım.
En çok ben sevdim kendimi
Gene de en çok ben nefret ettim kendimden.
Ateşlere atladığımda oldu
Kundaklara sarındığımda.
Bir ses duydum dün.
Etrafını saran ağaçlardan
gök maviyi göremediğinde
Güneşin yeşille titreştiği sesti sanki.
Ya da sıcak bir yaz akşamında
Derin sulara atlar gibi uykuya dalarken duyduğun o masalsı son gürültü
Ninni söyleyen bir cırcır böceği misali
En güzel anıların sesi değildi belki de
Geçmişe özlemin sesiydi.
Ya da yaşamın içinde savrulup giden masumluğunun arkadasından
Nolur gitme diyen sessiz bir yakarış.
Sonra ne mi oldu, hayat devam etti
Akan bir nehir gibi.
Ama nehir akmayı bıraksaydı
O sesi hiç duyamazdım.
D