Bank

Hüngür hüngür ağlıyorum.
Notaların ahenginde ben, şarabımla dans ediyorum.
Unutmak tek kurtuluşum.
İçiyorum.
Dışarda damlalar yere ağır ağır yağıyor.
Ki unutamadığım o kokun ve gülüşün, hatırladıkça beni yakmakla meşgul.
Ve yine takılıyorum ağlarına biraz da meşke doymuşken.
Titriyorum.
Canlarım ise tuz buz.
Hissediyorum
Ölene kadar bekliyorum seni.
Can ver bana hayat.
Az buz.
Şimdi ise rastgele bir banktayım.
Gazeteler örtüyor üstümü.
Sensizliğe alışıyorum.
Dönüyorum.
Soğuk tarafını ellerin sanıyorum.
Ateşinle yanarken ben, güneş lambamı kapatıyorum.
Ve muhtemelen yenilgiyi kabullendim.
Çünkü artık güllerin rengi yok.
Ki artık inan yalnızlık başıma vurdu.
Bu bankın bile tadı, sensiz bana çok.
©deccal