Yosunlardan daha temiz
rakılardan fazla qradusluydu kalbim
rüzgarlar söndüremedi yıldızlarımı
düğmelerim yetmedi yaprak saplaklarına
hep kendime rastladım oturma banklarında
güneşe bir çift sözüm vardı
söyleyemedim..
bıçaklardan hırka yaptım kendime
kalbim kadınların tornasında kırıldı
mutluluğumun önünde apartman diktiler
ama ben el çatmayan yerlerde barfiks çektim
kimse anlamadı bu hayatda beni
oturma banklarındakı adamlar hariç
M