Yıkık dökük bir barakadan, parçalanmış duygularla yazıyorum.
Çatısı damlatan, duvarları nemlenmiş.
Gıcırdayan kapı ve pencereler.
Yardım ister gibi.
Kırık camdan giren rüzgar ürpertiyor içimi.
Boyası sönmüş masanın üzerinde, mumun altında yazıyorum.
Kadehimden yansıyor titrek mumun ışığı.
Her çıkan kelime kıskandırıyor en büyük aşığı.
Olurda yükselirsem, bil ki yırtacağım arşı.
Barakamdan baktığım Ay'a kuracağım masamı.
Kaldıracağım kadehimi şerefli yalnızlığıma karşı.
©valakad
A