kanati kırık kuş uçamaz
sen benim kanatlarımı kırdın
bir ömür gökyüzüne hasret bıraktın
yağmurlu bir günde kaldırımın bir köşesinde
öyle ürkek öyle çaresiz titreyek
kırık kanatlarimin altında sigiyorum
benden kanatlarımi alarak kurda kuşa yem ettin
kizginmiyim evet kirginmiyim evet
sen benim gökyüzümü aldın ellerimden
umudumu .....
susuyorum ve kaybediyorsun sen
her gün biraz daha beni
gel demeyeceğim artık sana
o her zaman ki pencerede
beklemeyecegim seni
bu son baharımdi kışi atlatamam
beni hayatta tutan kanatları aldın ellerimden
bardağı taşıran son damlam
©gökçekız
G