Gitmek istersin bazen gecenin sessizliğinde,
Ama dermanın yoktur o an gitmeye,
Yağan yağmuru seyrederken kalem elinde,
Kalbinde nağmelenen sözler canını acıtır her seferinde.
Neden ben hep bi durgun hep bi hüzünkarım dersin kendi kendine.
Herkes gibi sende istersin merhaba demek yeni güne tebessümle,
İmkânsızdır bazı şeyler belki de.
Sonbaharın ayazı darmadağınık ederken gönlünü yine,
Kalbine ise cam kırığı taneleri batıyor gibi olur söyleyemezsin kimseye.
Kelimeler dilinde düğümlenir ağlarsın sadece.
Benim mutlu bir anım hiç olmadı ömrümce,
Keyfi olmayan canı sıtkın biriydim mutluluğun hasretinde,
Bazen kendimi bulurdum meyhane köşelerinde,
Bir iki kadeh içerdim türkü eşliğinde.
Hayatımı kaleme alsam kitap olurdu belki de.
©by_şair
B