Gökyüzünün rengi kayboldu bugün,
Odama yansıyor bir fırça
darbesi ile grimsi bir hüzün.
Ufuk tüm kızıllığıyla üzerime çöküyor mutluluğun özlemindeyim,
Ötelerden yüreğime hasret hücum ediyor herdaim,
Bugün de efkarlı türkü gibiyim,
Zaman yaramaz bir çocuk gibi
bir o kadar da hızlıydı,
Ama içimdeki hüzün beni bırakmadı,
Ömür bitiyor ellerimde solan gençliğimle çaresizim,
Belki de ben hayatımın son senaryosundayım.
Enkaz yerinde mahsur kalmış gibiydim,
Haykırsam belki de kimse etmezdi bana yardım,
Gözümün yaşını dindiremedim,
Nasılsın diye sorduklarında öylesine iyiyim derdim,
Ama aksine yoktu hiç keyfim,
Nasip değilmiş deyip hep susmayı tercih ettim.
©by_şair
B