Sanki yağan yağmurda eşlik ediyor gibiydi gözüm uzaklara dalarken iki damla gözyaşı ile,
Keyfim yok artık tebessüm etmeyi unuttum bende.
Buruşturup atılmış sayfalar vardı odamın her yerinde,
Kül tablası ise doluydu izmaritle.
Bomboş sokaklarda bulurdum bazen kendimi gecenin sessizliğinde,
Bazen de meyhane köşelerinde.
Kalbime ise cam kırığı taneleri batıyordu sanki her seferinde,
Hayatımı kaleme alsam kitap olurdu belki de,
Ama boşverdim artık kalemimi koydum çekmeceme,
Ne şiire gerek vardı ne de birkaç hüzünlü besteye,
Hayırlısı olsun deyip susmayı tercih ettim ben sadece.
©by_şair
B