Tebessüm eden bir palyaçonun güzel günlerden yoksun olması gibiydi aslında benim şuan ki halim,
İçimdeki hüznü kimsenin bilmesini istemedim.
Her sabah aynaya baktığımda ben yaşama sevincini yitirmiş bir şair görmekteydim,
Zaten radyoda çalan efkarlı türkü gibiyim,
Nasılsın diye sorduklarında anlatmak istediğim çok şey vardı ama ben susmayı tercih ettim.
Artık fotoğraf albümümde kaldı o eski mutlu günlerim,
Bu solan fotoğraflara baktığımda ise gözümdeki yaşı dindiremezdim.
Kimisi sorardı bana "şiir yazmana sebep şey nedir...?" diye ama anlatılmaz yaşanırdı benim söylemek istediklerim.
©by_şair
B