Bu hayatta gülmemi isteyen tek kişi fotoğrafçıydı,
Ama bu sadece fotoğraflarda kalmıştı.
Yüzümdeki tebessümü alıp götürmüştü zaten hüznün ayazı,
Yazdığım şiirler bile hiç mutluluğu yaşamamıştı.
Umutsuz yarınların merhabasında buldum hep kendimi,
Bazen gecenin sessizliğinde gökyüzündeki yıldızlara anlatırdım içimdeki sıkıntıyı,
Falcının dediği gibi;
Üç vakte kadar mutluluk bulsa keşke beni,
Ama olmadı...Bende kalan sadece iki damla gözyaşıydı.
©by_şair
B