saçım uzun lakin taramazdim
sanardim bir tek ben yaramazdim
bakardım anlamazdım
anlatırdım anlamazdın
duyulmaz dediklerim kulağıma
gelince duymazdim
ben iyi ile kötüyü ayırt ederken
geçip giden zamanla büyüdüm
sürdüm en masum duyguları
kinimle yürüdüm
bir demet çiçekde gizliydim
kiymetsiz ellerde dürüldüm
bir çocuk gibiydim
gençligi görmeden gömüldüm
şimdi hatırasını aramak mi
yoksa saklı kalan beni bulmak mi
arayışım nedir bilmiyorum
gözyaşlarım akarken
inadına gülüyorum
komşu kızı gülmemi özlüyormuş
ben de gözyaşı dökerken
üzüldüğün o günleri
sende biraz ben saklı kalsaydı
tutarmiydi başkaları ellerini
sende biraz ben saklı kalsaydı
tutmazmiydim ellerini.
veda ağır gelecek
artık zihnim de dolu
giydiğin elbiseyi gitdigin yolu seçemiyorum
ben vefayı dilerken son nefesim de
seni cefanla başbaşa bırakıyorum
©atilla0330
A