Basıt insanların hazın hikayesi
Roman olmayan acılarla harmanlanan
Bir eski düşüncenin mistik babası
Hikayenin olumsuz yanı
Kimsesiz rüyaların tek anısı
Olmayacak zamanın olanları
Kimse yok yapayalnız bu ücra
Bu kimsenin ugramaya tenezzül dahi etmediği
Kimsesizlik parkı
Ve o parkta oturan ben
Acı ile demleniyorum
Onun adı ile dertleniyorum
Ne güzel şey sevdiğin senden uzak
Ama sen ona baglısın
Nereye gitse peşinde kuyruk gibisin
Bırakmıyorsun onu
Bırakmak istemiyorsun
Çünkü elinden kaçmasından korkuyorsun
Kabul et artık onu deli gibi seviyorsun
G