Gözlerin yukarı bakmaya cesaret edemez korktuğundan.
Soluk bir benizle yürürken kanım çekilmiş sanarlar yokluğumda.
Mezardan çıkmış bir ölü, yine yatarsın her gece, az kaldı havanın kararmasını bekle.
Ben nasıl olur da bu hale gelirim? benliğim üstün ve özeldir oysa, ama çözemez ki önümde basit bir kördüğüm.
göz kapaklarima dünya binmiş zar zor açıp gördüğüm.
bir mezar var karşımda, gireceğim şimdi gün ışığını söndürüp.
©jesse-sadm
J