Merdivenler sıralanıyor ardısıra,yokuşlar beliriyor düzlüklerimde.
Nitekim "yakın" demenin bile yeterli olmayacağı bir süreçte kaybolan güneşime tekrar kavuşacağım.Bu kez güneş ben olacağım,hiçbir ışığa gerek duymadan kendi ışığımla yaşayacağım mucizemi. Saçlarıma kadar mutluluk saçacağım nasiplenecek suretler çember kuracak etrafımda.Bugunü milat sayıyorum kendimce.Bitmedi bitmeyecek...
Artık umut etmiyorum çünkü ben umudun aynaya yansımış bir haliyim.Umudun bana gelmesini beklemektense,ben umut olmaya gidiyorum.Beklemek,herşeyi olduğunca kabullenip yerinde saymak aykırı dünyama zıt düşüyor.Sevgi özgürlüğü yarattığım yaşamımda,saygı duymak mecburiyet kılarken umutsa insiyatifime bağlı kalıyor saklı kutularımda.Şu hayatta belki yapamadığım ve yapmakta en zorlandığım eylem herhangi bir yazıya oluşturmaya uğraştığım başlıktır.Bir başlığı yazıya yakıştıramazken konuya ait bir kelime dizini bulamayışımda şaşırtıcı.Evet şuan oluşturamadığım bu başlıkta benim.Cümlelerime özgürlüğünce yola koyulmuş küçük bir kız gibi başlık olmaya gidiyorum.Hikayenize yapmacık bir başlık bulamazsınız.Rolleri değiştiremez,farklı karakterleri aynı rollere sokamazsınız.Hikayeniz geçmişse bunu değiştirmek olanaksız ancak bu hikayeyi baştan yazmak sizin elinizde.Sadece bir adım atmak geriletmez kişiyi önünü görmesinede olanak sağlar.Hayata inat rüzgarlara inat eşsiz bir hayatın başrolünü oynayacağım. Bu kez hayatın adı ben soyadıysa mutluluk olucak....
©vaveylaaaa
V