hayatın kırılgan sayfalarında gezinirken
yaşamayı öğretmediler bizlere
nefes almak dışında bir parça umudu çok gördüler
tek tek yalnızlaştırarak parçaladılar
kara sevda diye sevdaya küstük
yoksulluk deyip geleceği yitirdik
kapı aralığından seyrettik biz dünyayı
inecek var deyip sırtladık yorgunluğumuzu
bize hor gördüler bir çırpı gülmeyi
hayal denilen sahte düşünceleri
geçinmenin sır dolu sesini
işledi hepsini beynimiz sıfırdan farksızız
rüzgar esse uçup gidecek ruhumuz
tutunsak da çürüyecek bedenimiz
©şiiryolum
Ş