sokağın karşısında bir sinema vardı
ışıl ışıldı
hayal kurardık
gerçekleşmeyeceğini bile bile
vardiyalı işçiler gazete okurdu
kimi oturur sigarasını tükürür
kimi okkalı bir yalan uydurur
evini düşünürdü
bir konfeksiyon kızına aşık olmuştum
herkes gibi değildi
yarım kaldık
sanki biz değildik yarım kalan
hergün bodrum katında
tenceresi kaynar ocağında
mekik dokur dört duvar arasında
hayatımızın filmi yazardı
sinema kapısında
sanki biz değildik kimsesiz bırakılan
keşke o gün tam gidecekken aynı yoldan evime
Neredeyse unuttum deyip
Az önce
Yan cebimdeki sigarama bulanmış
Yasaklı şiirlerimi koltuk altına *****tırıp
Ellerimi bastırsaydım ellerine
oysa her şeyin başı yan cebimin yırtık olmasıydı
anne n'olursun sabah olmadan dik şu yan cebimi
©companero
C