Bugün,
Bugün nilgün beş yaşında
Henüz oyuncaklarıyla,kahkahalarıyla tanınan bir kız
Dönüyor çok koştuğunda başı
Bazen iki kahve içiyor kendiyle ,
Kendine orta söylüyor diğerine doğu.
Bugün,
Bugün nilgün sekizine bastı.
Artık eskidi oyuncakları,
Yerini dolduran boya kalemleri,resimler karalamalar var.
Hala içinde pır pır eden bir insanlık seziyorum.
Ne? Nasıl?
Daha bir çocuk erken diyor,birisi.
Daha erken,
Erken daha...
Bugün,
Bugün nilgün on ikisinde
Az önce öğrendi dedesi yaşında adamla evleneceğini,
Az önce değersizleştirdi hayatını,
Daha demin kaybolup gitmişti bu hayattan,
Üç saniye önce efendiler,
Bir,iki,üç.
Bugün,
Bugün nilgün on beşinde
Gelin oluyor efendiler gelin.
Götürülmeye değer birkac eşya alıyor yanına,
Çıkıyor beyhude bir yolculuğa.
Yanında yaşının üç katı kadar bir adam.
Üç katı kadar efendiler.
Bir,iki,üç.
Bugün,
Bugün nilgün on sekizinde.
Yaşının üç katına şeyhim diye sesleniyor.
Ve bir çocukları var efendiler,
Kapkaranlık dünyaların arasında bir yıldız.
Ve cinsiyeti öğrenildikten sonra canına kastedilen miniğim,
Uçuyor bu diyardan cehalet dönemi mezarlığına,
Üç gulfu bir elham efendiler.
Üç gulfü
Bir,iki,üç.
Bugün,
Bugün nilgün yirmi birinde.
Gidilecek nice yolları varken hayallerini yitirmiş durumda.
Ne kayan yıldızı ne de bu yıldıza bakacak gücü var.
O artık yorgun,
O artık ölmek istiyor bir an evvel.
Hiç düşünmeden,
Hiç üşümeden,
Ve acısız bir şekilde.
Ben de yaşadım diye bağıraraktan.
Üç saniye sonra ölecek nilgün,
Üç saniye efendiler.
Bir,iki,üç.
©morilla
M