Tükeniyor ömrüm bir ağaç misali
Tohumdum kök saldım
Geçip gitti zamanlar
Fidan oldum yeşerdim
Soğuyordum yaşamdan
Su verdiler tutundum
Dediler ki borçlusun
Verdim açan çiçekleri
Ben artık umutsuzum
Borcum var toprağa
Hakkı büyük biliyorum
Artık çiçek açamam ben
Yavaş yavaş soluyorum
Sarardı bütün yapraklarım
Tek borcum ecele
Şimdiyse ecel için yapraklar döküyorum..
©salia
S