Kelimeler cümleye dönüşmüyor artık Kelimeler tükendi.
Bulutlar ve papatyalar hâlâ beyaz mı
Renkler tükendi
Ufuk yok, ne bulut, ne kuş, ne de yıldızlar
Gözler tükendi.
Kim ne söyler, kim ne konuşur anlamam
Sözler tükendi.
Ne sözler, ne kelimler ne de o renkler
Sensiz anlamsız, sensiz kimsesiz Sensiz biçareler
Acziyetim baki sanma, ki bu beni mahveder
Senden sonra bir ben kaldıysa bende eğer.
Koyverdim rüzgâra artık ruhumu
Beden ruhsuz olur mu ?
Bir kızgın hançer saplansa göğsüme
Kalbim huzur bulur mu ?
Şimdilerde aklım, ruhum, kalbim hep ayrı telden
Parça parça ufalanırken, bir şey gelmiyor
elden
Yangın içinde yangın
akıl biçare, kalp biçare, ruh biçare,
masa üzerinde boynu bükük kağıt,kalem kelimeler biçare
sözler biçare
Yanmak demek, sanırım bu olsa gerek
Yüzüne baktığımda huzur bulduğum
Bir yangına daldım bilerek ve isteyerek
Varlığında varlığımı unuttuğum.
cengizdemirci.
©yezüli
C