Beraber kurmuştuk,beraber inşa etmiştik kalemizi, beraber kurmuştuk hayallerimizi. Kum tanelerini saymaya çalışırdık.
Bir dalga kalemizi fethetti yağmaladı. Bir ayak izi bıraktılar yerine. Gölet içinde bir boşluk derin.
Çekildik kabuklarımızın içine, demir parmaklıklar gözlerimizi birbirinden ayırıyordu. Her geri adımda yüzün soluyor, gözlerin küçülmüş.
Titreyen senin en derinlerden çığlık çığlığa. Mum yavaş yavaş eritiyor çığlığı ve ip kopmak üzere...
©serkan...
S