Sen gittin ya sevgili.
Urfa bile düşman eyledi beni.
Her yüzümü çevirdiğimde seni.
Görmez senden başkasını gözlerim.
Hasret sancısıyla yanar özlemim.
Beni tüketendir senin vefasızca gidişin.
Arkana bakmadan adım adım ilerleyişin.
Yüreğime saplanmış hançer gibi hissedişim.
Ağlayışlarımın üstüne isyanlarımda başladı bu da tükenişim.
Ve yavaş yavaş ölüme hazırlanmaktayım bu da bitişim.
Yazılarımıdır hayatta kendime tek umut eğlemişliğim.
Senin gidişinde oldu. Hayata veda edişim.
Haliyle beni ahiret göçüne zorluyor. Elveda deyişin.
Dramatik bir film olarak bizi çekişin.
Ve bu filmde acıların yuvası belirlediğin benliğim.
Ne bende bunca hüznü kaldıracak, taşıyacak gençliğim.
Ne de bu işlere kafa yoracak akli dengim.
Kala kala isyanlarıımdır bende haykırışlarla süslediğim.
Göz yaşlarımla teselli ettiğim kırık yüreğim.
Bunca sitemden ben bile bezdim.
Sen daha benimle beraber ne hayaller kurmaya yeltenmektesin.
Ve şimdi bir daha dönmemek üzere defol git. Gün yüzü görmeyesin.
U