Batan bir gemi gibi, içinde onlarca ölü.
ölmüş bir hikaye olmak istemiyorum ben.
ibret alınacak bir figüran mı benim rolüm?
gülüşlerin arasından geçen bir gölge gibiyim.
ben ibret alamıyorum bir türlü o gülüşlerden.
yüzümde olsa bile hemen sönen bir şekil.
hayatın körüyüm, daha yolumu bulamadan boşluğa 22 adım attım.
bir gemi gibi battım, aklımda umudun ışığı ve onlarca ölü.
Hayal ediyorum özgür olacağım günü.
O güne kadar acı içinde sürün.
ülke batıyormuş ha? o iş bana kaldıysa vay halimize.
güç sahibi olanların da vay haline.
bizi kaderimize terk ettiler, bak onların vebaline.
kendimi batmış bir gemi sanardım, oysa su alan bir filikaymışım gemide.
ben kendimi kurtaramayıp batırdım, mürettebat benim neyime?
©jesse-sadm
J