Zaman sonra yine aynı rüya..
Ölmekten korkmadım uyanmaktan korktuğum
kadar.
Zamanın ruhuna dokunmayı nasıl
becerebiliyosun bukadar..:
Ve rüyalar da bukadar gizlenmeyi..
Gerçek yoksa düşe yoktu hani?
Ve Sen bukadar yok ederken neyin var olma
telaşıydı bu..
Zaman... zaman... Zaman....
Neye benzetiyorum biliyormusun onu?
Koca Okyanusun ortasında bir Buz Dağına.,
Uçsuz bucaksız suların içindesin..
Mahkum olan da sen.
Tüm dalgalarımla kıyına çarpıyorum ama,
Eriyen yine benim.
©umutseçgen
U