gökyüzünün karardığı gün ölüm günüydü çığlık çığlığa feryat eden insanlar senin uğruna can verenler idi senin uğruna kan dökene ne mutlu türküm diyene!
Senin uğruna neler çektik kim bilir ay yıldızı gökten indirmemek için sırtımızda hançer ile yürüdük.
geceler uykusuz geçti gündüzler kan ile
Sonunda gökyüzü aydınlandı senin ışığın ile biz varken sen hep göklerde dalgalanacaksın
biz yokende kalbimizde ışık saçıp dalgalanacaksın.
©esma46
E