Bir sancak değil yalnızca dalgalanan,
O, susmuşların çığlığıdır rüzgarda.
Her kıvrımında bir ana duası,
Her rengine sinmiş kanla yazılmış bir yada.
Kırmızı dedin mi, sanma bir renk,
O, toprağa düşen yiğidin teni.
Ay dedin mi, geceye vuran hüznü,
Yıldız, düşmeyen gözyaşının bedeni.
Göğe her yükseldiğinde hatırla,
Bir kefensiz yatanı Anadolu’da.
Bir mezar taşı yoktur adında,
Ama bayrakta yaşar sonsuza.
Al bayrağım, sen ezelden emanetsin,
İnandıkça varız, düştükçe senle dirildik.
Bir yemin gibi tutarız seni göklerde,
Çünkü sen düşersen, biz de biteriz birlikte.
©burak38
B