Ne dünya mamur.
Ne de ahiret.
Boşluklarda hep boşa hep heba olduk hep
Dev gibi yük ile cümlemiz heder.
Rabbim cümlezde bir sıfat yok pek kayda değer.
Senki Rahmetin ile edersin cümleye Rahmet.
Perişan Adem de fena vaziyet.
Ancak islah edici sensin Yaradan ancak.
Kullarını islahınla doldur hidayet.
Nefsi zulumlerde safi boy gösterişsiz.
İçimiz külli harap dışı sevmişiz.
Şeytan deccal değil bize zulmeden.
Biz ki kendi irademizle bize zulüm etmişiz.
Halbuki önümüzde gözükür o kara kış.
Belliki yakalandık pek hazırlıksız
Ne yöneliş var nede yakarış.
Ruhumuz Nefsle bezeli hep karış karış.
Bir güzel dokunuşla dokun bu fani öykümüze.
Kulaklar tıkalı Hak çağrısına.
Nefs girer Rabbiyle kul arasına.
Oyalanmaya sokar hemi marifeti odur.
Yaşayanın sebep olur o büyük iflasına.
©bayzatu
B