İndi yüreğime karanlığın zifiri perdesi.
Şimdi her yer ıssız hayaletler şehrinde.
Ve ben sensiz yanlızlıklar prensi.
Birde kulağıma gayiğten seni fısıldıyan hayali sesler.
Şizofreni mahluk cıkmaz içimden.
Bir hayalet bürünmüş şemaline yanda oturur.
Gözümden zümrüttün yaş dükülürken.
Yine o kavurucu fikir hançer miseli kalbe dokunur
İçimi yaralıyor, karanlığın göğsünü mızraklayan ışıklar
Bütün alemde herkese bir yuva var.
Yanlızların hayali sesi içimde duyuluyor.
Sanki bana eşlik ediyor beynimin oturaklarında bütün yanlızlar.
Bir ben bir bank bir kaydırak
Birde hayaletlerin sallandığı salıncak.
Yaralıyor yüreğimi bu çaresiz yanlızlıklar.
Birde atına üstüme sürmüş dört nala karanlıklar.
Bekliyorum bana doğru süzülen bir hayaletin sesimi.
Yakıyor yüreğimi düğümlüyor nefesimi.
Korkuyorum güneş ne zaman doğacak.
Bu yanlızlar memleketin de ümitlerim yitip kaybolacak.
©bayati
B