Bazen;
Ne, kelimeler yeter içinde ki üzüntüyü anlatmaya
Ne de gözler,
Ağlasakta, sızlasakta;
Ne çözüm...
Üzüntü işte,
Bir ağlarsın, bir sızlarsın,
Ama nafile,
Sesini duyan olmaz çünkü,
En yakının olsa da,
Amansız biran da çöküverirsin böyle,
Ama güçsüz kaldığın için değil;
Güvenin bittiği için,
Neden diye sorarsın,
Ama, yine nafile
Kelimeler kifayetsiz kalır
İçin de ki üzüntünü, bitmişliğini anlatmaya.
©nisa_ogrt.
©nisa_nur
N