Kalemimin mürekkebinden şiir gibi sen dökülüyorsun yine,
Gözlerim doluyor hep bakarken masamın üzerinde ki resmine,
Özlüyorum...Sesini, tebessüm edişini,bana seni seviyorum deyişini özlüyorum işte yokluğunun herbir saniyesinde,
Keşke aynı şehrin sabahına uyanabilsem seninle,
Ayrılığı fısıldamadan kalbine.
Hiçbir şeyin tadı yok artık bu hayatın bile,
Odamın duvarında ki aynaları kaldırdım denk gelmemek için yaşama sevincini yitirmiş birisine,
Bilmeden eşlik ediyorum bazen senin sevdiğin o şarkının sözlerine,
İki damla gözyaşı ile...
Yokluğun sarhoş etti beni üç beş içki kadehiyle,
Unutamadım ama o eski günleri yine de.
Cam kırığı tanesi batıyor gibiydi yüreğime,
Kafamda ki uğultu deli ediyordu beni uykusuz gecelerde,
Sürüklenmiş gibiydim enkazın içine,
Beni anlayacak bir Allah'ın kulu yokmu dercesine,
Bakıyordu buğulu gözlerim ise...
Ne kadar zor biliyor musun denk gelmek sevdiğinin düğün davetiyesine,
Çok şey söylemek istersin ama diyemezsin o an bakarken gözlerine, "Mutlu olursun inşallah" dersin sadece ne olur gitme demek yerine,
Bizim romanımız da keşke mutlu sonlansaydı ama böyle bitmesi gerekmiş belki de,
Kabullenmek zor olsa bile,
Sessiz sakin gitmekmiş bazen aşk uğramadan onun şehrine,
Kalbine...
Gözlerine...
Tebessüm edişine...
Barış KAPKINER
©by_solist
B