Pek belli etmezdim aslında, ama
Nasıl farkettiyse
Benim üzgün bir adam olduğumu söyledi.
Ve ardında
''Hüzün ölümcül bir hastalıktır
Başarının anahtarı mutlulukta saklı
Eğer üzgünsen, başarısızlığa mahkum olursun'' dedi
Onun bu sözleri beni tembel uykumda uyandırmak için yüzüme atılan bir bardak su gibiydi
Beni utançla doldurdu.
Bir an üzülmemi istemeyen gerçek sevenlerimin olduğunu hatırladım
Ona minnettar kaldım
Bana hâlâ şansımın var olduğunu hissetirdi.
Arabama bindiğimde neşeli bir müzik çalıyordu
Islığımla eşlik ettim
Sonbahara rağmen son derece güneşli ve sıcak bir hava vardı
İnsanların gülümsemelerini hayal ettim
Caddeler rengarenkti
Kuşlar, havada neşe çığlıkları atıyordu
Kelebeklerin kanat seslerini duyar gibiydim
Ağustos böceğinin gülümsemesi...
Gözlerime toz kaçmamıştı
Ama kendini zaptedemeyen bir damla yaş,
Kirpiklerimin arasında sızarak bir şekilde özgürlüğüne kavuştu
Merak ettim bu ani değişimimi
Ve birdenbire içim sendeledi.
Bir önceki geceyi hatırladım
Rüyamda bir partiye gitmiştim
Büyük bir salonda sesler ve kahkahalar sürükleniyordu
Duvarlar resim ve hat sanatı ile doluydu.
Salonda, kolaylıkla gezinirken;
Senin el yazısıyla karşılaştım
Tavanda asılıydı
Parçaları sallanan bir kuşun kanadı gibiydi
Çok şaşırmıştım
Şaşkın bir şekilde eve döndüm
Ve seni sandalyede otururken gördüm
Hareketsiz, yalın ve müstakildi yüzün,
Kıyafetlerin gibi mos mor görünüyordu
O an göğsümde bir şey koptu
Ve gözyaşlarım kuruyasıya kadar aktı.
Yüzlerce kez söz verdim kendime.
Bir daha asla seni bırakıp gitmeyecektim ve bir daha ağlamayacaktım...
Sonra kalbimin ağrıdığını hissetim
Uyandığımda tuhaf bir şekilde gülümsedim...
Çünkü sen yine yoktun
Hatırladığım kadarıyla en son o zaman gülümsemiştim.
Sanırım başaramaycağım
O yüzden dostum
Boşu boşuna ne yüreğini telaşlandır, nede umut et
Çünkü nereye gidersek, bizim kaderimiz hep aynı..
Yani bu durumda bir şiir ortaya çıktıysa,
Bu da tesadüfi bir nimet....
M