B

BAZEN BU ŞEHİR BENİ BOĞUYOR

Beni üzersen giderim" Öyle bir giderim ki, güneşin duvarı dibine
vuruşu gibi tanıyamazsın. Sevdaları çiceklerle solan aşklara tahammülüm yok artık.
sana ait bir çiçek var masamda,
24 Kasımdan beri özleminin kaçıncı ayında,bilemedik.
sabah güneşini hep görür aslında,
ismini Nergis koydum.hep hayatta.
Bilirsin Değilmi bir kez gidiyordun,
bir hastane odasında sonsuzluğa,
o günün tarihini unutma sakın,
ben ölüyorum diyordun,
o gün ikinci hayatına ilk dahil oldum.
o gün elimi uzattım ve dedimki,
sus kadın. ne olur sus ve dinle,
bizim sevgimiz senin inandığın kadardır.
ölüm gelirde,ayırmaz yaşatır şiirlerimizde,
Boğulurum hayatta' martılar yok hiç
etrafımda.
Denizde balık, ben boğulurum burada. Sen, yüreğinde merhameti yok olan, merhametlere kaldım arada.
bu şehrin tabiatını bozdular,
martıları kedi yaptı insanlar
gökyüzünde süzülmez,
denize karnı tokken gelmez,
o sahile gelirsen oltası ellerinde
Gidiyorum işte sonu hüsran olacakda acılar birikiyor yüreğimde bunu da biliyorum. Üzülürüm her yeni baharda, bile bile
gelmem yine. Her mevsim yine sen yine derim de yeşermem hiç geriye.!
©balatlı