Bazen yalnızlık kağıdın olur
Acın kalemin..
Sonra başlarsın yalnızlığının üstünü çizmeye
Bazen şiirler kondurursun
Bazen bir kaç gözyaşı
Ama herşey bitip acı diye nitelendirilen kalem elden bırakılınca..
Yüreğinin hafiflediğini hisseder insan.
Bazen...
Yazdıkça daha çok acısının büyüdüğünü
Sussan..
Konuşmasan, yazmasan sanki kelimeler boğazında düğümlenip nefes alamayacakmışsın gibi..
Bağıra bağıra anlatsan, kalem elinden düşmeyip saatlerce yazsan yüreğin kaldırmayacakmış gibi..
Bazen..
Bazen ne yapacağını bilmezsin.
N