Bazen o kadar bunalır ki insan
Nereye gitse sığdıramaz kendini
Bazen sebepsiz ağlar insan
Nerede olursa olsun mutlu hissetmez kendini
insan Bazen geceler boyu uyuyamaz
Ağlar durur kimse duymaz
Hayatı söner kimse aydınlatmaz
Tek dua yetecektir Rabbim büyük farkına varmaz
Bazen neyi nereye koyacağını bilemez insan
Nereye neyi koysa hep darda hisseder kendini
Bazen sebepsiz çekip gider insan
Ya bu dünyanın yükünü taşıyamaz yada icinde_ doldurduğu hişsizleştirdiği kendini
öyle bir boşluğa düşerki kimse el uzatmaz
dost sandıkları yüzüne bakmaz
aniden kalbi yavaşlar kimse anlamaz
hayat budur ölümlü dünya yarın geç olmadan herkez uyanmak istemez
Ayşe TURAN
A