Bazen, yorulur insan yaşantısından, yaşadıklarından.
Ölmek ister bazen,
Cigeri yana yana, parçalana dek,
Ama sabreder yokluğuna, olmayışına.
Bir selamı, bir gülüşü unutturur herşeyi.
Sonra bakarsın ki,
Özlemişsin canına can katanını,
Sevmişsin bu adamı,
Yokluguna sarılıp, sadece sabretmişsin.
Olmayışı da unutturur, gelmeyişide.
Yaşadıgına şükredersin,
BAZEN SADECE...
©kaderim_
K