Hatırlamak ne aciz ve kederli bir durummuş.
Gözlerinin önüne hatıralar dökülünce,
Ne kadar da zahmetsiz acı veren bir şeymiş.
Tam ortasına oturunca yüreğin,
Sanki utanmasa tüm zehri orada bırakacakmış.
Çok şükür durmayı öğrenmiş de,
En azından ruhu terk etmemiş.
İsteme benden yapamayacağım şeyleri.
Gördüklerimi anlatmama izin ver ki,
Biraz olsun duygu geçsin gözlerimden.
Söyleme zorsa, verecekse bana acı.
Unuttuklarımı hatırlatma ki,
Sana baktığımda tekrar ölmeyeyim.
©_nur11234_
_