Her akşam saatlerinde;
bir cam kenarında buluyorum kendimi.
Deniz yok belki karşımda,
ama yüreğim hep mısralarımda...
Derince düşünüyorum.
Her şey biter diyorum.
Gece biter, güneş doğar
ve sonra yine batar.
acı da geçer mi? Diye soruyorum yıldızlara.
Beni anlıyorlar mı? Bilmiyorum.
Bu akşam;
gözler uyku döküyorken
yürek bir kaç kırıntı umut topluyor.
Bazı akşamlar,
unutuyorum hüznümü,
mutlu olduğumdan değil.
Bazılarının acısını düşünüp durduğumdan unutuyorum.
Garip işte hayat!
Dikenli olduğu halde gülü tutuyorlar.
ama nefesi yaşamak için almıyorlar...
Ç