Bazı anlar dilimden düşmedin, şiirler de anlattım.
Yıllarca bilmem kaç hasret rüzgarı ile kendimi ağlattım.
Kaldırımlara yalnız ortağıydım ben ne ara dertlere bürünür olmuşum?
Her sigara yaktığım da anladım hiçliği, zaten çocukluğumu unutmuşum.
İçi acı dolu çocukluğumu sokaklara bıraktım, heryer oldu mengene.
Bilmiyorum gerek var mıydı döktüğüm her gözyaşımı görüpte terketmene?
Artık gece yıldızlara, sabah selam güneşine merhaba diyesim gelmiyor.
Badireleri bir çırpıda kaybetmek istedim ama söyle neden geçmiyor?
Bir ufak hatıra bıraksaydın keşke kendimi onla avuturdum, belki gülümserdim.
Çocukken yaşadığım onca şeyi umursamadan unuturdum, küçümserdim.
Bu yalnız topraklar da koparmaya kıyamadığım gülüm sendin.
Aradan çok yıllar geçti geçmedi mi derdin? hani sen bana unuturum hemen derdin.
Şimdi derin bir iç çekişi ve soğuk nefes ilham kaynağım, yok vazgeçme amacım
Kuşların uğradığı ıssız odam vardı kaldığım, bir de kendimi bulduğum yamacım.
Sana bir not bırakıyorum ve ismini yazmaya cesaret edemedim, hala da edemem.
Ne günler gördüm de bağlı olan ipini terkedemedim, artık terkedemem.
©ggurkann
G