Bazı şairlerin varlığı, insanın dertlerine dert katar, nefesini keser, seni bir bunalıma sürükler.
Bazı şairler var ki, insana nefes almasını sağlar, gününe güneş gibi doğar, ömürlerine bahar gelir, rengarenk papatya çiçekleri açar, gönül sevinçle gark olur, neşe huzur bulur.
İnsan yalnızlığını unutur, umuda koşar, baharda kır çiçeklerine koşar gibi papatyalara kucak açar, huzura yolculuk eder, bir nebze olsun acılardan, dertlerden uzak. İnsan kendisinde mutluluk hissiyatı bulur, huzursuz anlarına bir huzur, bir sevinç, bir neşe bulur, gününe, yaşantısına umut olur. İşte böyle şair üstadlara, sevecen gönül sultanlarına ne kadar da ihtiyacımız var, şair dostlarım.
©doğukan01
H