Dudaklarına takılıyor sonra gözlerim. Yüreğimin nâr kaynağı o kıpkırmızı dudaklara…
Müphem bir titreme’nin ardından hafifçe aralanıyorlar.
Duyamam korkusuyla kalp atışlarımı bastırıp sesine odaklanıyorum.
Dudaklarının kıvrımları büzülüyor kalbimle birlikte.
Yüzündeki tebessüm ve mahcubiyet arası bakışın yavaşça yerini hüzne bırakıyor.
‘Özür dilerim’ kelimeleri dökülüyor dudaklarından.
‘Özür dilerim’
Takatsiz kalıyorum bi an.
Uzaklaşmaya başlıyorsun benden. Uzatıyorum elimi ‘hayır’ diyorum
‘hayır gitme’
‘Ben özür dilerim asıl.'
'Seni incittiysem affet beni’.
Koşuyorum arkandan yetişemiyorum. Bağırıyorum son bir çaba ile , umut ile
‘her şey için özür dilerim.’
Benim incitirim diye dokunamadığım ; yanına yaklaşıp o narin , kadife ellerini dudaklarımla buluşturamadığım ;
Doya doya kokusunu içime çekemediğim yârim kayıp gidiyor ellerimden.
Bakıyorum arkandan gözyaşları ile. Hezeyan halindeyim ,
Dudaklarımda ismin.
©bedbaht
B