Dokunacak kadar yakındık
Lakin utanacak kadar uzak
Biz korktukça gurura sarıldık
Ve sevdanın ilacıydı unutmak
Sonra her sevgiye darıldık
Sanki her gülüşe gizlenmişti tuzak
Biz bizi unutukça yanıldık
Ve yalnızlığın bedeliydi burkulmak
Oysa biz hiç doyasıya kavuşamadık
Sanırım konuşmaktı tek yasak
Bilmem nasıl böylesine katlandık
En iyisiydi belki de suskunluğa karışmak
©ibrahimlek
S