Her adım da daha çok taşıyor kaldırımdan hüzünler,
Hep isterdim o sahipsiz hatıralar bir kez gülsünler,
Fakat mutluluğun adresi kayıptı umudumuz da,
Tebessüm içi savaşımız da, acılar bizden üstünler.
Beklenen günlerin yarını yokken, alınan nefes sanki heba.
Yaşantılar derdi verdi ama, yanında hediye edilmedi deva.
Kalemden çıkanlar ihtihar eşiğinde, noktalar kefen,
İçine düşenlere ise ölüp gitmek en büyük reva.
Maalesef bu hayat veda edenlerin, başına gelen en kötü savaş,
İlk başlarda bu yokuşta hızlısın, umudun kalmayınca kalırsın yavaş.
Eğer masumsan, insanların gözünde horsun,
Sende mağlup olmadan karanlığa, aydınlıkla çıkıp sataş.
©ggurkann
G