Göklerin bozulmaz hiçbir nizam ahengi, Çünkü göklerde yaşamıyor eşrefi mahlukat beşerî insan Bozuldu ahengi cihan düzeni, burda yaşıyor insan. Doğurlar bir bir yalancı, yalancılar hep doğru gösterildi. İdrak edenler akla bir durgunluk düzene şaşıp kaldı. Ama basiret sahibi insanlarda bir umut vardı.
İnsanlığa doğacak bir güneş gelecek bir huzur bir mutluluk için insanlar daima gözleri bir yol gözlemekte bekleyişte insan. Şayet gelmezse mutluluk müjdeleyicisi.. Gönüllerde bir umut var, umutla yaşamakta güzel insan için.. Yeni güne doğacak her bir güneşin yerine insanlar.. Her güne batan güneşin peşine düşüp arar oldu insan geçmişi Çünkü her gelen yeni bir gün geçmiş bir günü arıyor.
Bitmiş tükenmiş canından bezmiş insan, İnsan denilince kendi insanlığından utanıyor insan Bunun için kurtuluş için, bir kurtarıcı bekleyişin de insan. Şu güzelim dünya hayatı bir cehennem hayatına çevirdi insan.
Ne kaldı dersen bize dünden günümüze ne bir insanı kamilin, kamil bir sözü.. Kalmadı helalinden bir lokma ekmek mideye azık. Haramlardan sakınmadan beslenirler ise böyle bir topluluk olur mu, hiç.. Adil bir düzeni nizam bu cihan memlekette, Şaşkınlık içinde medeniyetsiz bir medeniyet Bekleyişin içinde insan insanlığa gelecek.
İnsanca yaşamak için bir medeniyet.. Şimdi insanlar hep bir bekleyiş içinde, Kimi terk edip gideni bekleyişinde bekler. Kimi kurduğu hayallerinin gercekleşmesinin bekleyişin de bekler. Kimi şu üç günlük dünya hayatını cennet etmek için aşırdığı, kambazladığı sefalet içinde bıraktığı mazlum insan malllarını nasıl yiyeceğin bekleyişin de bekler. Ama mazlumların malı ahı İLLAKİ bir yerden kendisinden çıkar da.. Bunu idrak edip bekleyişin de olmaz insan.
©doğukan01
H