Hergecenin sessizliğinde uykunun enderin yerinde misafir oluyorsun rüyalarima...
seni okadar sevdiki deli gönül...
geceler boyunca geleceksin diye ruyalarima ...
nöbette kaldi bekledi de bekledi deli gönül...
tarifi yoktur sessizliğin...nefessiz yaşam gibidir gidişin...yavrusuna hasret kalmiş anne misali,oruçlunun akşam ezanini beklemesi misali...çölde ilk bahar yâğmuruna hasret kalan bir ciçek misali
özlüyor bu denli seni deli gönül ...
bekledim aylar ,yillar boyunca bekledim...
bir umuttur seni beklemek...
©ümitdiyari
Ü