Hayatla tanıştığı ilk gün başlar beklemeye insan
Oyunlarda sıranın ona gelmesini büyük bir heyecanla bekler
İlk doğumgününü anlata anlata bekler
Oysa büyüdükçe unuturuz doğduğumuz zamanı
Bir çift göz için doğmamayı dileriz çoğu kez
Gözlerini dünyaya açtığın o günde gözyaşlarıyla
Okula başlarız teneffüs saatlerini bekleriz
Sıkılmışızdır çünkü daha o günden derste verilen sevgi kelimesinden
Bilseydik bu kelimeye köle olacağımızı
Can kulağıyla dinlerdik sevginin hikayesini
Radyo başında saatlerce ismini bilmediğin o şarkıyı beklersin
Sözleri o kadar etkilemiştir ki ismini duymamışsındır
Ama o gün geldiğinde o şarkıyı unutmak için elinden geleni yapacaksındır
Daha o zamanlar kalbini çalmıştır senin bu şarkıyla
Büyürsün ve aslında beklemenin o kadar da
Şahane bir marifet olmadığını o gidince anlarsın
Beklersin beklersin ama o gelmez
Yolunda kalır gözlerin kalbinde kalır aklın
Ve bir pencere kenarında onu izlemek kalır geriye
Ardında koskoca bir yürek bırakarak
İşte o zaman anlarsın sevginin kölesi olmaktansa
Onun hikayesini dinlemenin daha güzel olduğunu
Ama sen bir çocukluk yaptın sevdin işte
Oysa çocukluğuna aldırmadan gitti
Bütün bekleyişlerin ardına sığınarak. ...
F