Belki sözlerdi kalplerde acı bırakan, Belki de vefasızlıktı gönül yaralayan. Sevgimiydi her şeye rağmen bekleten, Gittiğini bildiğin halde senin onu beklemen.
Bir umutla beklemek, zamanın içinde kaybolmak, Gözlerin yorgun, yüreğin hüzünle dolu. Belki de aşkın en zor hali bu, Bir adım atmak, bir adım geri çekilmek.
Bir gün döner mi diye beklemek, Rüzgarın getirdiği haberleri dinlemek. Ama bazen beklemek, yüreği yormaktır, Ve belki de en güzeli, beklemeyi bırakıp yaşamaktır.
©hasanbey.
H