Zamanın soğuk ellerinde kayıptı geleceğim,
Gençliğimden çalındı hep şu hüzünlü beste,
Elimde bir kaç sararmış kağıt deste deste,
Tomar tomar söz dizeleri, içinde hüzün besleyen.
Yaşıyordum, dile kolay kalbe zor,
Bariz bir inançla inaniyordum hâlâ yalanlara.
Yalan, dünya yalan, insanlar yalan,
Varmı hikayesi ben gibi yarım kalan,
Sevginin mutluluk getireceğine hâlâ inanan,
Duman oldu hayallerim, diledim hep aman.
Zaman zaman yorulur insan,
Dinlenmek ister acılarının gölgesinde,
Bir duada yer bulmak ister,
İşte o zaman yeniden can bulur bekleyişler.
Metin özcan
©kifayetün
K