nasıl bir bela bu sevda
nereye koysam taşıyor
deniz oluyor mavide
ateşde kahve
yağmur, gökyüzünde
nasıl da atıyor
kalbim ellerinde
özlemim ruhumu kemiriyor
hatıralar beynimde
aynı haliyle
zaman şuursuzca akıyor bedenimde
aklım çocuk
ellerim ihtiyar
kalbim hep sen oluyor
ölüm gelmiyor bir türlü kaderime
bekledim ama gelmedi
git de demedi
bilmiyordu belki
onu ne kadar çok sevdiğimi
belki unuttu adımı
ya da o da başkasını benim kadar sevdi..
©ateşbaz
A