Belki bir akşamüstü sönerim güneşle beraber,
Karanlıkların ellerine dost olurum.
Belki son suyumu içerim bir elin elinden,
Sıkılmam yine son yudumu sana anarım.
Okyanusta ölmez de insan, bir kaşık sevdada boğulurmuş.
Belki bilirsin, ben de onlardanım...
Sensizliğin boşluğuna bakmak haddime değil,
Sensizliği bir boşluk gibi yaşamak her yüreğin harcı değil.
Gönül bu han değil dergahtır,
Kah güldürür, kah sızlatır.
Ben sema olsam sana kuşluk yakışır,
Belki şiirin kokusu kadar seversin beni...
Müzikteki ezgi gibi,kuşların sevdiği gibi,
Aynanın kendini kendinde bulması gibi,
Belki, işte böyle seversin beni...
Bir şey vardır hududu bilinmez.
AŞK demişler buna, yaşamayan bilemezmiş
Ne yıllar, ne aylar kaybolmuş onun uğruna,
Yalnızca gözbebeklerine ,
Vuslatın ruhu işleyen yolunu bulabilmiş.
Ben buldum o yolu ama sen...
Yine bir ümit var yüreğimde,
Belki bana dalarken görürsün kendini.
©helin_k.
H