Ne gökyüzü gibi mavi,
Ne de ormanlar kadar yeşildi gözleri.
En kasvetli geceler gibi siyah,
En güzel yıldızlar kadar,
Karanlığın içindeki tek mum gibi parlaktı göz bebekleri...
Güneş gibi sıcak değildi ama,
O da yakardı sözleriyle kalpleri, gönülleri.
O gün tek cümlesiyle,
Yaktı ağlamamak için direnen,
Sadece ona öyle güzel bakan gözlerimi...
Şimdi mutluluk kadar uzak,
Ölümsüzlük gibi imkansızdı eski halleri.
Mazide kalmış o anlar,
Özler olmuş beni, ilgimi, sesimi.
Beni ne kadar sevmesede,
Belki yatar içinde bana olan sevgisi, nezaketi...
©hheliaaa
H